DIALOG gabinet logopedyczny Zwoleń

vademecum

Mowa bezdźwięczna

     Mowa bezdźwięczna to zaburzenie realizacji kategorii dźwięczności. Pacjent nie wymawia głosek dźwięcznych. W języku polskim jest 13 par głosek, które tworzą opozycję dźwięczności: p – b, pi – bi, f – w, fi – wi, t – d, s – z, c – dz, sz – ż, cz – dż, ś – ź, ć – dź, k – g, ki – gi.

     Dzieci z mową bezdźwięczną mają duże problemy w piśmie, ponieważ odzwierciedla ono ich wymowę, np. prat ‘brat’, tomek ‘domek’.

      Przyczynami mowy bezdźwięcznej są: zaburzenia słuchu fonematycznego, zaburzenia słuchu oraz brak koordynacji między pracą wiązadeł głosowych a pracą nasady.

     Wada ta jest trudna do wykrycia zwłaszcza u dzieci mówiących cicho, ponieważ mało wprawne ucho nie wysłyszy nieprawidłowości.

© 2011 R.G.  Valid XHTML 1.0 Strict